Zondag 27 mei 2018, Autocamp Levoča Dolina, Levoča, Slowakije.

Jawel, inderdaad een bekend campertje op het terras onder ons. Het is van Jan en Erna, die we kennen van hun reiservaringen op Facebook. Extra leuk om hen nu 'in natura' te zien. Dit totaal zonder planning vooraf. Omdat we beiden niet topfit zijn fietsen we, ipv wandelen naar Levoča. Ervoor rechtsaf. Een  smal bruggetje de rivier over brengt ons slalom over een voetpad steil omhoog tot bij een kerk (Heilige Geest kerk, denken we). De mis is net afgelopen. Wat een mensen komen er uit. Zodra het rustig is ga ik de kerk in. Er blijkt een groep met Engelstalige gids binnen. Bijzonder interieur zwart met goud. Grote gouden engelen. De groep vertrekt. Even later word ook ik verzocht te gaan. De deur wordt achter mij gesloten. Leen wilde na mij, maar helaas. We zullen het met foto's van mijn toestel moeten doen.

           

Rustig dalen we af tot het centrale plein. Het stadhuis, mooie panden, bijzondere gevelstenen.

De Unesco St Jacobskerk kunnen we niet in. Bij de VVV hoor ik dat het een kerkelijke feestdag is. Kinderen doen vandaag hun heilige communie. De kerk blijft de hele ochtend gesloten voor toeristisch  bezoek. De prachtige houten retabel kunnen we dus niet bewonderen.

Van de musea is alleen het stadsmuseum open.

Einde van de reis slaat de verzadiging toe. We zwerven  verder langs nog een paar kerken. Via de poort komen we buiten  de stadsmuren.

            

We rijden het fietspad helemaal uit tot een paar honderd meter voorbij de camping. Over een recreatiemeertje krijgen we een mooi zicht op de Tatra.

        

Het is een warme dag. Relaxen en kletsen met Jan en Erna gaan heel goed samen.

             

Maandag 28 mei, 1. Autocamp Tatrantec, Vysoké Tatry (€ 12,50), Slowakije. 2. Family Camping Ustup (€ 18), Zakopane, Polen.

Gisterenmiddag zo gezellig met Jan en Erna, dat een foto vergeten is. Op weg naar Krakau in Polen besluiten we een tussenstop te nemen. Tomesita brengt ons prachtig naar de aan de voet van de hoge Tatra gelegen camping.

         

          

We zijn er echter al na 40 km. We rijden verder. Nu wordt ons doel toch Zakopane, net over de grens in Polen. We gokken dat het doordeweeks en nog voorseizoen meevalt met het supertoerisme.

Een prachtig traject. We klimmen gestaag. De temperatuur zakt tot 22°. Best aangenaam. Na de thoffie op een bergpas rijden we zomaar Polen in. Een open grens. Geen douane.

Het wordt al snel duidelijk aan alle billboards dat we een toeristisch gebied naderen. 3 km voor het doel is de weg afgesloten. Zonder verdere verwijzing  rijden we het dorp door en kunnen een stuk noordelijker het spoor over de 47 op. Prompt belanden we in de file tot we het afgesloten kruispunt voorbij zijn. Een half uurtje later zijn we er dan.

De  kleine camping ligt tussen de rivier en weg plus spoorbaan. Er staan een paar andere campers en een caravan. Alles dicht. Iedereen is op stap. Prima hier.

Na een kwartiertje staat de baas, hoedje jolig op het hoofd, voor de deur. In rap ADHD Duits stelt hij zich voor. Maciej (Mattias) Jarzabek. Handkus voor mij. Tijdens de rondleiding langs het tiptop glanzende sanitair spuit hij de ene bezienswaardigheid na de andere. Alles gelardeerd met grapjes. Voor het geval we wat gemist hebben brengt hij, niet geheel overbodig,  een A5tje met de 'Hauptattraktionen zu sehen' na. Prima stekje weer.

         

Dinsdag 29 mei 2018, Family Camping Ustup, Zakopane, Polen.

De camping ligt als een groene oase tussen een heleboel drukte. Dat ontdekten we gisteren snel. Wat een kakofonie aan geluiden. Op stille momenten horen we de rivier stromen en de vogeltjes fluiten. Vaak wordt die rust verbroken. Optrekkende auto's, vrachtauto's en crossmotoren. Regelmatig een piepende en fluitende  trein. Om de haverklap horen we een sirene van ambulance en/of politie. Vannacht was het heerlijk rustig tot een uur of 7. Toen klonk de 1e sirene weer.

Op de fiets naar het dorp.  Het is weer druk op de weg. Wij rijden vanaf de camping achterlangs het benzinestation en Macdo (jawel vlakbij) zo een achterstraatje op. Daar is veel minder verkeer.  We ontdekken er mooie houten gedoetjes. O.a. het huis van een beroemde poëet, een paar boerderijtjes en houten restaurants

          

In het dorp zigzaggen we over trottoirs en tussenstraatjes tot het centrum. Het verkeer zit zo vroeg alweer verstopt. Dat in het voorseizoen en door de week!

          

           

Wat een overdaad aan kraampjes met snoep koek en kazen in een soort totemvorm. We zien heus de charme van het authentieke Zakopane wel en vinden ook een paar pareltjes. Wij zijn echter de fase dat we dit Poolse Valkenburg/Brugge gedoe leuk vonden al lang voorbij.

          

         

Het speelt ook mee dat we ons allebei vrij futloos voelen, bovendien slaat de verzadiging toe. Geen fietstochtje een dal in, zoals we gehoopt hadden. Zoveel mogelijk buiten de files om terug.

         

Bij de camping rijden we  het straatje even uit en over de brug. Daar aan de andere kant van de rivier  in de wijk Harenda vinden we  een prachtig houten kerkje.

Het moet verstopt zitten in het groen waar we vanaf de camping tegenaan kijken, mijmeren we vanuit onze luie stoel.

          

Woensdag 30 mei, 1. Camping Laguna c'ést la vie, Zywiec 2. OP (PLN 40 voor 24 uur)  Oświecim, Oświecim.

Zakopane uit. Wegens wegwerkzaamheden weer de file in. Het besluit is gevallen. We gaan niet meer naar Krakow en omstreken. Het is daar 30°. Geen goed idee in samenhang met de verzadiging van lichaam en geest. Langzamerhand wenden we de koers west op huis aan.

Druk is het overal op de weg. Volgebouwd ook. We kachelen voort. Heuveltje op en weer af. Attent in de dorpen. Er wordt vaak op snelheid gecontroleerd zien we. De bebording is er niet altijd even duidelijk.

           

         

De uitgezochte camping aan een meertje bij Zywiec bereiken we rond half 12. We blijken bij de buren te staan. Ook hier geen campingaanwijzing. Achter een hermetisch gesloten hek staan vakantiehuisjes. Geen bel. We ronden het meertje. Aan de andere kant nog een paar campinkjes. Alles gesloten. Duidelijk alleen zomertoerisme. We zoeken verder. Er is wisselend bewolkt en zon. Hier is net een hoosbui gevallen.

           

Op 50 km noord zijn 2 OP's. Daar wilden we niet zijn. Het moet maar. Langs het meer en rivier rijden we verder. Mooi hier! Geen campings meer. Onderweg kopen we kersen. De aardbeien zijn al wat ouder. Het dametje sjoemelt volgens ons met prijs en gewicht. We gunnen het haar.

De plaats Oświecim klinkt niet bekend in de oren. Vlakbij ligt het helaas overbekende Auschwitz. Wat cynisch dat wij hier een uitwijk vinden. Bewust hadden we vanmorgen een  zuidelijker route gekozen. Nu we hier zijn, twijfelen we. Nee, we bezoeken het kamp toch niet. Met alle respect is dit geen plaats om zomaar even te bezoeken. Te overweldigend in deze fase van de reis vinden we.

Uiteraard passeren we een stuk van het uitgebreide kamp. Er zijn hier verschillende 24 uurs parkings. Wij kiezen de verst verwijderde. Het is er relatief rustig. Zeker op de strook achteraan, waar wij ons installeren. Het is benauwd warm. Het maakt me gammel.

         

        

Donderdag 31 mei, 1. CP Góra  Świętej  Anny, 2. Camping Olympijski (PLN 62, € 14,50), Wrocław, Polen.

Vroeg op. Vogels en treinen. De associatie is daar. Auschwitz is in WO2 het grootste en best georganiseerde concentratiekamp. Het is niet één kamp, maar bestaat uit Auschwitz 1 (daar staan wij tegenover en Birkenau (Auschwitz 2) op 3 km. Dan is er nog Manowitz (Auschwitz 3) en 39 kampen in de omgeving waar slavenarbeid werd verricht.

Om 8 uur steken we de weg over. De P daar al behoorlijk vol.  Een  rij voor de ingang. Sinds enige jaren is er een gelimiteerde toegang. Tussen 9 en 3 uur alleen met gids mogelijk (ervoor en erna op eigen houtje), maar altijd (gereserveerd) kaartje nodig. Wij kijken van buitenaf en vertrekken.

            

Tomesita krijgt de vrije hand en zet ons fluks richting snelweg.  Het is vandaag Sacramentsdag. Een feestdag in Polen. In de dorpjes bij de kerken grote drukte. Processies worden opgesteld.

          

Zoef! Onder de grootstad Karowice door. We zien elementen van mijnindustrie uit de communistische tijd én de hoogbouw van het moderne Polen.

Ineens staan we in de rij om een tolkaartje te trekken. Wat gek dat Tomesita tolvrij dit niet weet. De volgende afslag 8 km verder, rukt de dame in het tolhuisje zich met moeite los van haar boek. Een Poolse volzin. Het kost hier nog niks, begrijpen we. Wat knap van Toma!

Een weg recht op ons doel af. In het 1e dorp worden we tegengehouden  door een paar jonge kleerkasten van de brandweer. Amper droog achter de hoogopgeschoren haartjes voelen ze zich erg macho en belangrijk. Al ontdooien ze wel wat als ze zien dat wij het allemaal nogal gemoedelijk opnemen. We zien net de staart van de processie.  Na een poosje mogen we verder. Nog een stop bij een Mariabeeld, waar ook hier de laatsten takken en bloemen plukken en neerleggen.

           

Ook in de volgende dorpen is het bij de kerken een drukte van belang.

              

Toma brengt ons door bos en beemd tot 10 km voor de uitgezochte CP. Daar gaat het mis. De weg naar Góra  Świętej Anny is afgesloten. Kms omleiding, inclusief een stuk wasbord. Zo kom je nog eens ergens!

            

Dan eindelijk na 20 km omrijden arriveren we in het dorpje met de schone naam, wat Berg van de Heilige Anna betekent. Het ziet er gezellig uit én loeidruk deze dag vanwege de kerk op de berg. Op de CP een paar campers, verder propvol gewone auto's. Over 2 uur zijn die weg zegt de vriendelijke baas en dan heb ik volop plaats. Daar hebben we geen zin in. Wij willen rust en koelte. Dat zit er hier voorlopig niet in. Toch vandaag dan al naar Wrocław. Op hoop van zegen!

Over de 94. Onderweg zien we nog vele voorbeelden van het rijke Roomse leven en van de processies terugkerende mensen op hun zondags, groene takken in de hand.  Ook zien we meisjes met groene kransen op het hoofd.

            

           

Na een paar uur bereiken we de contreien van Wrocław. Daar noord over een soort rondweg en vervolgens de stad in. De camping ligt in een groene wijk bij het Olympisch Stadion. Hier rijden trammetjes. Het centrum ligt op een paar km.

Een grootse entree kondigt de camping aan.  Een streng stopbord. Een man in een hokje kijkt even op en negeert ons verder. Oostblokgedrag. Daar kan ik niet tegen. Dus ik vraag luid of we verder mogen. Een verveeld wuifje. Ik bedank hem nadrukkelijk voor zijn hartelijke ontvangst. 2 meter rechts staan we stil voor een gesloten slagboom. Bij een vriendelijke jongejuffrouw inschrijven en zoek maar een plekje. De slechte commentaren kloppen. Een hobbelig veld, maar gelukkig ook bomen.

Het is 31°. Dat verhoogt de stemming niet. Voor we staan belanden we in een kort hevig gedonder! Wij 2 dan hè. Na de 3e keer draaien en nog een keer verkassen staan we naar de zin. In de schaduw, desondanks bloedheet. Toch relaxtime! Later ontdekken we ook nog nieuw sanitair. Top hoor. Daar scoren ze mee. Alweer zijn we veel verder gereden dan gedacht. Op deze manier gaat het wel erg snel ineens.

       

Vrijdag 1 juni 2018, Camping Olympijski, Wrocław, Polen.

De hittegolf duurt voort. We zitten dus al voor negenen op de fiets. Toch gaat het niet goed.  Ik voel me belabberd.  Dat zal  pas echt verbeteren zodra het koeler wordt. Toch wil ik Wrocław beslist bezoeken. Aan de ORS (glucose/zout oplossing) dus. Het helpt enigszins. Vooruit met de geit! 5 km fietsen we naast de drukte op fiets en voetgangerspaden. De Oder over tot aan het centrale plein.

            

Dat is meteen 3x Wauw! Het Ratusz, stadhuis domineert, ondanks de houten kraampjes aan de voet. Rondom overal Hollandse gevels en een hoge kerktoren daarachter.

           

           

            

Door een poort naast een, gezien de kleur, huisje van marsepein, bereiken we deze Elisabethskerk. De kerk staat buiten en binnen in de steigers. In de jaren 70 van de vorige eeuw  2x door brand getroffen wordt er nu gerestaureerd. Of het toenmalige rijke interieur in zijn geheel terugkomt is de vraag natuurlijk. Evengoed de moeite waard.

We fietsen terug naar de Maria Magdalenakerk aan de andere kant van de markt. Ook hier mooie elementen zoals de preekstoel en opvallende grafmonumenten. De kerk nog versierd met bloemen vanwege Sacramentsdag gisteren en dit weekend 100 jaar Leo feest. Volgens ons ter ere van de Poolse Paus.

            

We naderen de Universiteitsbuurt. We passeren een pracht van een boekenantiquariaat. Helaas pas vanmiddag open. Pech voor vriend Paul.

Niet meer van plan iedere kerk te bekijken, het zijn er simpelweg teveel, werpen we toch een blik in de Mattiaskerk omdat de raamversiering er van buiten zo modern uitziet.

En weer zien we een boekenantiquariaat. Yes! Deze heeft enkele gebonden miniboekjes op een tafeltje liggen. Eind jaren 80 gedrukt. 2 Grieks, 1 Pools 16e eeuw. Nog voor zeer acceptabele prijsjes ook. Missie geslaagd!

Ineens  stikt het  van de groepen toeristen en golfkarretjes met kleinere groepen. Allemaal hebben de gidsen microfoons, waarin luidruchtig kennis wordt gespuid. Hoe halen ze het in hun botte kop? Wat een verstoring!

De faculteiten zijn vaak  gevestigd in indrukwekkende gebouwen zoals bijvoorbeeld het Antropologisch Instituut in een voormalig jezuïetenklooster. De fietsen stallen we ervoor, terwijl we beurtelings op verkenning gaan.

Het hoogtepunt hier  is de Academia Leopoldina. Van buiten al geweldig. Een groepje scholieren verdringt zich om een minuscuul beeldje van een student, terwijl er hoog op de gevel de 4 voormalige faculteiten verbeeld worden: recht, theologie, astronomie en geneeskunde. Bovendien een barokportaal met balkon, gesierd met de 4 kardinale deugden: Gerechtigheid, Matigheid, Kracht en Wijsheid. In alle hectiek heb ik daar zelf ook niet speciaal aandacht aan besteed.

Ik neem alleen  een kijkje in de ook mooi gedecoreerde hal. Hier worden de  tickets gesleten voor de spectaculaire plafondschildering. Daar laten we het bij. We zijn niet meer geschikt voor dit soort bucketlist massatoerisme.

De Universiteitskerk met zijn enorme plafondschildering kunnen we toch niet overslaan.

Daarna al rustiger stuiten we op de Ossoliński-bibliotheek. Wrocław is bekend als stad van belangrijke bibliotheken. De boeken zie ik niet, maar het is een mooi gebouw met vrij toegankelijke groene binnentuin en schilderijenexpositie. Slechts een enkele verdwaalde toerist zoals ik.

We zijn bij de Oder. Vanaf hier al zicht op de kathedraal aan de overkant en het eilandje met kerken, klooster ziekenhuis en de universiteitsbibliotheek.

We houden het bij kijkjes van buitenaf en bezoeken niks meer. Het is inmiddels snikheet en druk overal.

Ook de kathedralenwijk met rondom nog veel meer kerken doorkruisen we slechts. Het is teveel en te heet.

Op de terugweg stuiten we op een Macdo. Betere therapie om hitteziekte te verdrijven is er niet, dan zo'n zout en zoet fastfoodmenu met een flinke bel cola als extra boost. In de camper is het 37°. Dat zakt fluks met de ramen wijd open, luifel uit, steeds meer schaduw en een fijn briesje. Perfect om de rest van de dag  te verblijven.

            

Zaterdag 2 juni 2018, Wohnmobilstellplatz Spreeauenpark € 12, Cottbus, Brandenburg, Duitsland.

Het kost een dik half uur om Wrocław te doorkruisen

           

Daarna sjette op de A4 richting Duitse grens. Onderweg thoffie, diesel en wat boodschapjes om de laatste Zloty te spenderen. We verlaten de A4 naar Dresden en nemen de A18 richting Berlijn. Deze is vanuit Dld berucht voor zijn wasbord. Dit stuk betonbaan dateert nog uit de communistische tijd. Wij berijden de andere zijde en vinden dat goed. Pas in Dld merken we verschil. Daar geldt een snelheidsbeperking van 100 km vanwege Strassenschaden. Haha, zo fluweelglad hebben we het in geen weken gehad.

          

        

Een 10 km door het bos over provinciale weg tot de dierentuin. Daar wordt ons vriendelijk gevraagd naar de kassa te rijden. € 12 plus € 20 borg geeft ons met de verstrekte sleutel toegang tot de boscp.

Leen is meteen actief, maakt een boodschappenlijstje en vertrekt op de fiets naar de supermarkt.

Een korte verkenning levert behalve de dierentuin een wandelpark op en een fluitend treintje van en naar Cottburg. Leen moet er prompt voor wachten.

Daarna installeer ik me in mijn stoeltje buiten. Weer al moe. Er kan een buitje vallen, maar hopelijk blijft het droog.

            

verder naar week 23