Zondag 25 augustus 2019, Marktheidenfeld - Cham, Bayern, Dld.

Moe, na de voor ons lange rit, liggen we allebei vroeg op bed, van de weeromstuit ook vroeg wakker en weg, ondanks dat we het vandaag beduidend rustiger aan willen doen. Würzburg passeren we vlot. Halverwege naar Nürnberg rijden we achterop een file. Wij vorderen slechts heel langzaam. De tegemoetkomende banen zijn leeg. Bij ons splitst het verkeer zich gedisciplineerd. Uiterst rechts en uiterst links, zodat de 1e hulpvoertuigen er tussendoor kunnen. Na een uur komen we bij de afslag en daar is op de andere zijde een zo te zien ernstig ongeluk gebeurd met meerdere voertuigen. Er voorbij komt al snel het gerace weer op gang.

Voorbij Nürnberg verlaten we de snelweg en bereiken over de 85 ons doel. We hopen op schaduw en wat koelte. Dat krijgen we ook. Aan de rivier de Regen, die zuidelijker bij Regensburg in de Donau stroomt. We kunnen na een half uurtje opschuiven naar de eindplek, grenzend aan het tentveldje voor kanoërs en fietsers. Perfect. Alleen het voortdurend verkeerslawaai van de weg boven ons verstoort de idylle enigszins. We genieten in ieder geval van een lange luie middag. Energie om naar de Altstadt te wandelen hebben we niet met deze temperatuur. 30°+.

         

CP Kanu Club aan de Regen € 10, Cham, Bayern, Duitsland.

        

Maandag 26 augustus 2019, Cham Dld - Modrava  Tsjechië.

Voorlopig geen snelwegen. Vanaf vandaag gaan we scenic. Dat begint meteen. We scheren langs het centrum van Cham. In Furth am Wald een extra rondje voor de laatste Duitse boodschappen. Dan voert Tomesita ons zeer alternatief op de Tsjechische grens aan. We kronkelen nauw door het dorpje Eschlkam, passeren  nog een paar dorpjes tot een heel andere grensovergang, dan gedacht.

             

We passen ons aan, gooien de tussenstop Klatovy eruit en laten Toma haar gang gaan. Dwars door het Boheemse Woud. Eerst nog open, dan steeds meer bebost met tussen de bomen de glinsterende rivier of een meertje.

           

We stijgen en stijgen. In een flits een prachtig houten kerkje. Te laat om erbij te stoppen. Op de top belanden we in het winter en zomer vakantiedorp Spičak in het Nationaal Park Šumava. Van  de parking vertrekken kabelbanen en wandelingen naar de top van een bijna 1400 m hoge berg.

In het pittoreske grensdorpje Želea Ruda zien we een bancomat. Parkeren lukt warempel, want 't is behoorlijk toeristisch hier.  Zo ook weer geregeld!

Onnavolgbaar binnendoor, zelfs nog kasseienweg. Dit is fiets en wandelparadijs en schijnbaar is het hier nog vakantie.

Dat merken we ook, wanneer we ons doel voor vandaag bereiken. Hier willen we een, door ANWB aktief en anders gids, aanbevolen wandeling lopen. Die start bij de camping. We besluiten direct te blijven. Wat een leuke ongedwongen camping met streek authentieke  gebouwen erbij. Het is middagpauze, maar het bijbehorende restaurantje is open. Zoek maar een plekje en schrijf later in. Helemaal achteraan installeren we ons, direct aan de snelstromende rivier.

          

Na de lunch schrijven we in bij de vriendelijke jongedame. Nadat alle formaliteiten zijn vervuld, krijgen we verschillende wandelmogelijkheden voorgeschoteld. Helemaal duidelijk is het ons niet.

De camping af, bij de autobrug staat een infobord. We besluiten voorlopig de rode wandeling te lopen. Stroomafwaarts langs de snelstromende Vydra. Mooi! Dit is het meest ruige deel van het Nationale Park Šumava. Ook hier wordt massaal gewandeld. Op 3,5 km is een gasthuis/terras Turnerova Chata. Daar kunnen we evt rechtsaf om met nog 3x3,5 km een blok te lopen. Voor Leen zit dat er niet in vandaag.

Op het terras zijn alleen regionale en zelfgemaakte dranken te krijgen. 2 schuimende drankjes in stoere glazen worden ons gebracht. Het Tsjechische  0% bier en mijn Kofola (met een zuurtje en iets bitter, beter dan coca cola) smaken heerlijk.

Onder een meest bewolkte hemel en gerommel in de verte lopen we dezelfde route terug. 7 km is een mooie afstand om er in te komen. En gelukkig maar, na een half uurtje regent het, nog even later komt een geweldige hagelbui, gepaard met donderende klappen over. Wij zitten lekker binnen. Vandaag trouwens minder warm. 21°.

         

Autokamp Antýgl, Vchynice-Tetov (Modrava) 240 kronen (€ 9,30) Dit is met 70+korting en zonder elektriciteit.

          

Dinsdag 27 augustus, van Modrovo via Kašperské Hory naar Český Krumlov.

Geen wandeling vanochtend, alles is nat en drassig. Uit de ANWB a&a volgen we een zwerfroute naar Český Krumlov. Dat valt niet mee. We rijden om en kronkelen meer dan de bedoeling.

Terwijl ik in het dorpje Kvilda  een mooi kerkje bezoek, krijgt Tomesita striktere instructies. Dat is beter!

Een lange steile  afdaling door het bos. In het volgende dorp horen we ineens een raar geluid. De rechter rem! Jaren eerder een probleem, maar opgelost. Deze zomer kreeg ons Libby nieuwe remschijven. Speelt het daardoor weer op bij iets te vaak remmen? Terug naar een parking en af laten koelen. Dat voldoet, blijkt later. Thoffie!

Uiteindelijk bereiken we dan Kaśperské Hory. Daar stoppen we precies goed. Tegenover het Šumava infocentrum. Mooie kaarten van het hele park. De wandeling door het oude goudmijngebied is ons te ver, het kasteel boven eveneens.

We lopen wel de dorpswandeling. Op het centrale plein enkele mooie panden naast een paar opknappertjes. Vooral het Raadhuis springt eruit.

Murphy laat zich voor de derde keer kennen. Een kms lange heuvelende bochtige omleiding. Enigszins doorgedraaid, beseffen we dat de toeristische route langs het Lipno stuwmeer nog wel een uur of 4 gaat nemen. Tomesita mag rechtstreeks naar het doel. Dat scheelt zeg!

Nog eenmaal een Murphystreek: Leen moet plotseling uitwijken voor een tegemoetkomende vrachtauto. Laat er nu net een tijdelijk verkeersbord vlak naast de weg in de berm getimmerd zijn! Het valt mee, de spiegel is naar binnen geklapt en laat zich makkelijk terug op zijn plaats zetten. Ook deze directe route brengt ons door leuke plaatsjes en over een stuwdam.

        

        

Op de helemaal lege camping  mogen we ons installeren waar we willen, vermeldt een duidelijk infobord. Morgenochtend gaat de receptie open. Wij staan prachtig op een pasgemaaide wei aan een ruisend beekje. Het is weer heet geworden. We gaan er vandaag niet meer op uit. Leen plaatst de in Hulst gekochte sterkere pomp. Perfect! Ik vul de gratis (!) wasmachine. Verder zoeken we amechtig de schaduw op. In de namiddag voegt zich een Duits campertje bij ons.

Camping Petráškův Dvůr CZK 330, € 12, 77. Český Krumlov, Bohemer Woud, Tsjechië.

          

Woensdag 28 augustus, dag 2. Camping Petráškův Dvůr, fietsrondje met bezoek aan Český Krumlov 25 km.

We blijven nog een dagje en fietsen vroeg, beslisten we gister. Dit vanwege de te verwachten hitte en de letterlijk busladingen  toeristen, die  dit beschermd monumentenstadje - gelegen in een 3dubbele lus van de Moldau - bezoeken. Zo gezegd en bijna gedaan. Het is niet zo vroeg meer. De 5 km erheen fietsen we heerlijk rustig op de parallelweg, buiten de drukke weg om, tot we aan de (bus)parkings komen. Daar is het grote lossen al begonnen. Wij slalommen er over de trottoirs voorbij tot aan de grote stadspoort. Wauw wauw wauw! Wat een aanzicht!

Op de 1e binnenplaats parkeren we de fietsen bij een bankje in de schaduw. Leen gaat kort op onderzoek, daarna neem ik alle tijd om door het immense slot van de Rosenbergs, een dorp op zich, te dwalen.

Vanaf de ophaalbrug kijken we neer op 2 zwarte beren, die zich te goed doen aan 'a healthy veggiemeal, just like in Central Park' hoor ik een Amerikaans stel opmerken.

Verder omhoog via de  overdekte brug,  promenades met beelden en uitkijkpunten op de trompe l'oeil beschilderde toren, de rivier en de rode daken van de stad beneden. Geen wonder, dat dit zo toeristisch is.

Helmaal boven aan het eind kom ik in de slottuinen. Hier is het beduidend rustiger. Alles is vrij toegankelijk. Alleen binnen in het kasteel is het beroemde 18e eeuwse baroktheater is gesloten. Vanaf 19 oktober wordt Da Vinci er opgevoerd, lees ik.

        

Teruglopend moet ik tussen de in lange jurken koket poserende Japanse dames door laveren. Spiegeltje, spiegeltje.....is kennelijk belangrijker, dan het mooiste Unesco Werelderfgoed.

We besluiten de oude stad in te flanietsen. Over de brug slaan we snel rechtsaf om bij het Egon Schiele Art Centrum te komen. Daar is het heerlijk rustig. Terwijl Leen op het binnenplein een (dure) koffie drinkt, bezoek ik het (niet fotograferen) museum. De bovenste verdieping is geheel gewijd aan deze Oostenrijkse schilder met Boheemse moeder. Zelf heeft hij ook een aantal jaren in Český Krumlov gewoond. Een hele reeks kleurrijke expressionistische schilderijen getuigen daarvan. Indrukwekkend zijn de voor die tijd behoorlijk gewaagde naakten. Hij hoorde tot de Weense school met o.a. Gustav Klimt (een vriend van hem).

        

Helemaal blij, dat ik zoveel van  het slot gezien heb  en vooral het museum heb bezocht, besluiten we de rest van de stadsbijzonderheden aan ons voorbij te laten gaan. Ondertussen is het te heet en vooral té overstelpend vol, slenterende en etende mensen.

Wat moeizaam buitenom omhoog fietsend bereiken we de supermarkten buiten de stad. Pfff!. Een eindje terug hebben we een rustig eethuisje gezien. Werkers zaten er aan het dagmenu. Wij strijken neer op de houten banken. Leen kiest het dagmenu met Rindersuppe en iets met varkensvlees paprikasus en knödeln. Dat blijken schijven van een soort hartige 'Jan in de zak' (voor wie nog weet wat dat is) te zijn. Leen vindt het lekker. Mijn kipsteak met kaas, patatjes en kool-paprikasalade smaakt ook prima. Daarbij weer een flink schuimend glas, voor mij kofola en  voor Leen 0% birra. Dat alles samen voor de luttele prijs van € 13,50 (incl. tip).

        

De terugweg is prachtig. Net of we door Oostenrijks heuvellandschap rijden. Niet zo gek, Linz en Wenen liggen maar iets zuidelijker. Met een extra rondje hebben we er uiteindelijk 25 kilometertjes op zitten.

Op de camping is alles hetzelfde gebleven. Slechts wij en het Duitse campertje. Niet te geloven. De meeste campers verblijven tussen alle drukte  op de minstens zo dure 24 uurs parkings.  Heb je een fiets, dan  is dit veel fijner. Zeker om in bikini aan het beekje te relaxen en daarna te kunnen douchen.

Camping Petráškův Dvůr, Český Krumlov, Zuid Bohemen, Tsjechië.

           

Donderdag 29 augustus. Český Krumlov via Ceské Budĕjovice en Trébon naar Telč.

Verkeersdruk rond Ceské Budĕjovice. Vlak voor Trébon een half uur stop en stap tot een wegversmalling.

         

Ondertussen zitten ook de afslagen naar dit middeleeuwse vestingstadje  verstopt. Jammer, geen thoffiebezoekje dus. Ook hier is een Rosenberg/Schwarzenbergslot.  Naar de 2 families die opeenvolgend zoveel voor de regio betekend hebben.  Eeuwen terug hebben de Schwarzenbergs de  nog steeds belangrijke karperteelt geïntroduceerd. Wij zien dus alleen een karperrotonde en vele meertjes in de omgeving.

Ook Jindrichúv Hradec, het volgende middeleeuwse stadje rijden we ongezien voorbij. Het wordt steeds rustiger agrarisch heuvelland. Bohemen uit. Moravië in.

200 meter voor bestemming staan we een kwartier stil achter een knipperend vrachtautootje, dat de nauwe straat verspert. Gelukkig vinden we daarna helemaal aan het eind van de mixP nog een plekje. Eerst maar lunchen.

Het is weer 30°. Benauwd! Weldra bewolkt het. Wanneer de auto tegenover ons vertrekt, positioneren wij ons in het hoekje, met de deur naar het meertje, vol kwakende eenden en kikkers. Helemaal perfect om de nacht door te brengen.

Zodra het  buitje lijkt overgedreven, kunnen we  het ook al middeleeuwse (Unesco) Telč met zijn eeuwenoude bijzondere plein en straatjes  gaan verkennen. Wigvormig en vol kapitale panden van karpermagnaten die met hun rijkdom wilden pronken. In het midden een overdadig versierde pestzuil. Het suikertaartgehalte is hoog, denk ik cynisch.

         

      

Op het smalle  eind van het plein domineert het daarmee vergeleken sobere kasteel. Voor maar liefst € 0,80 pp mogen we de binnenplaats en tuin bekijken. De rest mag alleen met een guided tour. Beetje afknapper, vergeleken met het vrolijke slot en tuinen gister.

         

           

       

              

Buitenom lopen we nog even het omringende park in. Het rommelt steeds harder. Druppels worden regen.

Snel terug naar het plein. Daar kunnen we onder de galerijen. Om de camper droog  te bereiken, moeten toch de pluutjes op. Voordeel is dan weer, dat het lekker afkoelt.

OP: Aparcamiento en Telč € 0, geen sani, Telč, Zuid Moravië, Tsjechië.

           

Vrijdag 30 augustus, Telč onderlangs Brno naar Hodonín, Moravië Tsjechië.

Superrustig en mooi stonden we op deze gewone parking, als OP verdient t een 10.

We willen niet via de drukke stad Brno. Daarom kiezen we voor een binnendoorroute. Mooi heuvelend door bos en veld tot Znojmo bij de Oostenrijkse grens. Dit is mijnstreek. Ik zie zegge en schrijve 1 druivenveld.

Tomesita stuurt ons fluks de kale hoogvlakte op voor de doorsteek naar ons doel vandaag, bijna aan de Slowaakse grens. Rustig en saai. Kale tarwevelden en gelukkig regelmatig een dorpje. Ze lijken allemaal op elkaar.

        

We hebben al goedkoop (voor Tsjechië) getankt bij Znojmo.  Ook stoppen we bij een nieuwe Coop. We vinden er wat groenten en yoghurt. In ieder geval genoeg om een dag vooruit te kunnen.

         

Voor de grensstad Hodonín slaan we linksaf de drukke 53 op. Na 14 km een dorpje en de afslag. Ineens toeristisch. Een jachthaven aan een kanaal. Het kost wat moeite en manoeuvreren op het zeer ongelijke hobbelige terrein. Uiteindelijk staan we, nog redelijk waterpas ook, en het belangrijkste ook vandaag weer: in de schaduw. Zicht op de manoeuvrerende bootjes. Wat willen we nog meer!

           

     

          

Leen wil fruit! Ook in Petrov is een Coop. Zo wandelt hij het dorpje in, terwijl ik geniet van een groepje volwassenen, die op hun bootje hand en klapliedjes doen. Een Bretonse streepjesshirt en wit matrozenpetje lijkt verplichte outfit op de plezierbootjes.

CP (sani provisorisch intoiletgebouw), jachthaven Baťuv Kanal 100Kc, Přistav Petrov, Moravië, Tsjechië.

           

Zaterdag 31 augustus, van Hodonín (Tsjechië) door Zuidwest Slowakije naar Hongarije.

Een heerlijk natuurcampinkje daar aan het Baťův Kanál, alleen beter niet tijdens een feestweekend. Gisteravond van 6 tot 9 was er op het terras aan de overkant een luidruchtig versterkte kinderanimatie aan de gang. We herkennen de eerder  hand-en-klapdansjes oefenende stellen van het bootje. Terug op hun verblijf kicken ze nog een paar uurtjes gillend en lachend af. Positief is dan weer, dat voor middernacht de rust is weergekeerd op het inmiddels aardig bezette campinkje. Duidelijk, geen extra rustdag hier dit weekend. We verlaten het leuke dorp en kunnen vrijwel meteen  Slowakije in.

          

1e stop in Senica. Daar vult de Lidl de ontbrekende boodschappen aan. In een dorpje een historisch feest bij een vervallen kasteel. Door het bos klimmen we over een heuvelrug, de Witte Karpaten. De koelkast vergeten te  blokkeren. In de bochten vliegen de kazen door de camper. Thoffie!

      

Buitenom Trnava een stukje boven de snelweg (geen vignet) oost en verder met  de doorsteek naar ook lelijke industriestad Nitra. Daartussen rijst een mooi kasteel.    

          

Daarna neemt Tomesita zo'n 80 km  naamloze weggetjes richting Hongaarse grens. Deze zijn vaak beter dan de gele en vooral rode wegen. Door het zware verkeer hebben die  vaak diepe sporen en plakasfalt. Wij golven door akkerbouw en vriendelijke dorpjes.

             

Zomaar ineens een bebost stuk met parking. Het blijkt een prachtig verstild pelgrimscomplexje met heilig bronwater erbij.

         

Net weer terug op de 76 zien we een eethuisje. Ze hebben gyrosschotels, denken we. Met handen en voeten bestellen we.

Het is het wachten waard, het smaakt heerlijk. Drankje erbij, ijsje toe. Samen nog geen € 10.

Wanneer we verder rijden doemt plots als een fata morgana een indrukwekkend stadsgezicht met dominante koepel op. Dat is aan de overkant van de Donau,  Dat moet Esztergom met de beroemde basiliek zijn. In Hongarije al.

Dat is nog eens fabuleus een land binnenkomen! Gezapig slalommen we rond de basiliek.

         

Nog een kilometer of 20. Op een bedrijventerrein  arriveren we bij de gekozen CP voor de komende dagen. Deze keer niet romantisch aan een rivier, ook niet echt in de schaduw. Wel erg praktisch, want naast het stationnetje van het spoor Esztergom-Budapest.

We kunnen niet zo maar terecht. Het grote hek dicht. De portiersloge leeg. Het Bürstner caravanbedrijf is om 2 uur dichtgegaan voor het weekend. Het is 10 minuten over 2.  Via een klein poortje kunnen we binnen en ontdekken een 06 nummer. Even later komt er een autootje aan en gaat het hek open. Vriendelijke ontvangst in gebrekkig Duits. Voorlopig staan we alleen. We zijn content.

De tv gaat aan. Net op tijd voor de officiële opening van 75 jaar Vrijheid in Terneuzen. De Slag om de Schelde. Voor mij leeft die via de verhalen van mijn vader en tante over op de ouderlijke boerderij ingekwartierde  Canadezen en het Hawaïbandje, waarmee mijn vader en ooms in het bevrijde zuiden optraden voor de Canadese en andere milities.

Parking Caramore HUF 3000 incl., Piliscév (tussen Esztergom en Budapest) Hongarije.

           

verder naar week 36