Woensdag 2 december 2020. Van Goes naar Hasselt.

Eropuit, eropuit! Vanuit de stalling horen we ‘ons Libby' roepen. Nu zuidwaarts er dit jaar niet meer inzit, plannen we een wintertoertje in Nederland. De keus valt op de coronaluwe provincie Drenthe. Misschien nog een stukje Friesland erbij. Met een variant op Crosby, Stills, Nash and Young; If you can’t do what you want, do what you can!

 

De weerman voorspelt een grijze dag. Alleen Zeeland….. Ja wat dat betreft kunnen we beter thuisblijven. Natúúrlijk schijnt de zon bij vertrek! Voor we Brabant binnenrijden is ie al verdwenen.

Ondanks de drukte stomen we voorspoedig door tot Zwolle. Om onze tussenstop te bereiken worden we scenic door het voormalig Hanzestadje Hasselt geleid.

Wij staan aan de rand van de bebouwing op de nagelnieuwe (sinds gister open), dus nog wat kale CP. Uitzicht op het Zwarte Water. Af en toe komt een bootje voorbij tuffen.

In de vroege schemering een wandeling door het verrassend mooie want voormalig Hanzestadje.

          

     

           

          

Terug  door het park over de afgegraven wallen.

          

Kacheltje en sfeerlichtjes aan.  Stik naar ons zin!

Camperparking Hasselt € 15, Hasselt, Overijssel.

       

Donderdag 3 december 2020. Van Hasselt naar Dwingeloo.

Zachtjes tikt de regen…. de nacht uit. Bij het opstaan wordt het miezer. Na de sani willen we vertrekken. De enige medecamper is met vertraging door de slagboom gegaan. Na betaling spuugt de automaat 2 kaartjes uit. Bij allebei vermeldt de uitrij-automaat: ongeldig. De slagboom blijft gesloten tot hij, na een telefoontje, op afstand handmatig wordt geopend. Kinderziektes?

Vanwege het grijze weer wil Leen niet binnendoor. Meppel voorbij belanden we in een stapvoetse file. Een vrachtwagen heeft een fikse schuiver gemaakt en ligt op de kant in de berm. Groot bergingsmateriaal is opgetrommeld. Hopelijk heeft de chauffeur het er goed afgebracht.

Verder verloopt de trip voorspoedig. Noord van Hoogeveen verlaten we de snelweg. We rijden het Nationaal Park Dwingeler Veld in. Op de rand ervan ligt de buurtschap Lhee met mooie rietgedekte boerderijen en ook onze bestemming.

Dat ziet er perfect uit. Ruime stevige plaatsen, sani en een verwarmd sanitairhok met douches, zelfs wasmachine en droger. Daarbij een vriendelijke gastvrije beheerder.

Na de lunch is de motregen minimaal. Stevig ingepakt lopen we een rondje Lhee. Bijna terug plak ik er nog een extra lus aan vast. Heerlijk!

           

           

          

Camperparc Stee in Lhee € 17,50, Dwingeloo, Drenthe.

              

Vrijdag 4 december 2020, op de fiets door Nationaal Park Dwingelderveld 40 km.

Na een nacht met regen en wind wordt het droog. Vanaf 10 uur laat de zon zich af en toe schuchter zien. Bammetjes en thoffie mee. We hebben er zin in!

Bij de brink in Lhee pikken we de knooppunten op.

Weldra fietsen we het NP binnen. Over bospad tot het kleine gesloten infocentrum vlakbij de A28 afslag Spier-Dwingeloo.

          

          

         

Daar komen we op het ‘mooiste fietspad van Drenthe’. Wat een modderboel daar, maar inderdaad:  héél mooi!

Een kudde schapen, zonder herder, staat op het pad. In één flinke run zijn ze weg.

Bos, heide en vennen wisselen elkaar af.

        

Tussen wildroosters lopen ook runderen. Een apart gevlekte verschuilt zich achter zijn maten.

Middenin het park komen we bij de markant oprijzende radiotelescoop.

Over een open heideveld fietsen we nog verder zuid. Brr! Koude wind tegen! Hier loopt de kudde mét herder.

Die komt waarschijnlijk van de Schaapskooi Ruinen bij het bezoekerscentrum van Natuurmonumenten.

Hier kunnen we gemaskerd de expo bezoeken en naar de wc. Ook niet onbelangrijk in deze tijden. De koek en zopie hebben we zelf.

Dit is ons meest zuidelijke punt vandaag.

       

Door de Anserdennen, eindelijk een paar  paddenstoelen, zetten we koers naar Dwingeloo.

       

             

In dit normaal zo toeristische dorp komen we vandaag alleen locals tegen. Na een kijkje op de brink en bij de kerk vereren we de plaatselijke super met een bezoekje.

Nog éénmaal in open veld de wind fel tegen. Het laatste stukje lekker freewheelen door het bos en we zijn weer in Lhee.

Camperparc Stee in Lhee, Lhee/Dwingeloo.

        

Zaterdag 5 december 2020. Van Lhee naar Borger.

Nog geen 40 km rijden we.

Weer komen we op een zeer verzorgde camperplaats terecht. Nog meer voorzieningen zelfs. Uiteraard weer vloerverwarmd sanitair. Maar ook is er een beweegtuin met 12 toestellen en kun je sauna of hottub afhuren. Brood en snacks to go. Mijn liefje wat wil je nog meer! Normaal hoeven al die voorzieningen niet voor ons, maar dit zijn wel de landelijk gelegen CP’s die nu open zijn. En zeg nu zelf; een beetje wintercomfort is nooit weg!

De grijzigheid verdwijnt. Steeds meer blauw en daar is de zon! Lekker lunchen onder het genot van Spijkers met Koppen. Nog even met Felix (Meurders) en Dolf (Jansen).

Toch geen wandeling, maar op de fiets naar het dorp. Zo wordt de verkenning iets ruimer. Allereerst op herbezoek bij het grootste hunebed van Drenthe. Tegenwoordig verstopt achter het hunebedmuseum.

        

Via het Mammoetpad fietsen we terug naar het centrum voor wat Sinterklaas en kerstshopping.  

Zodra de zon weg is koelt het sterk af. Het belooft een ijzig nachtje te worden. Binnen is het helemaal klaar voor t heerlijk avondje!

Vandaag zijn dan eindelijk de 80 campers uit Marokko via een ingewikkelde operatie en veel kosten in Amsterdam weer afgeleverd aan de ongetwijfeld zeer opgeluchte eigenaren. https://www.nhnieuws.nl/campers-uit-Marokko.

      

Wij hadden daar ook bij kunnen zijn wanneer we wat minder op ons eigen verstand vertrouwd hadden en niet alleen naar  het vliegadvies van NKC/Nl ambassade geluisterd hadden. Gelukkig hadden we ook toegang tot verschillende internationale camperfora en berichten van de Franse en Duitse ambassades, zodat we wisten dat er op dat moment nog ferries waren. Ook dat heeft spanning, geld en moeite gekost, maar voor ons leek en bleek dat de juiste keuze.

Camperpark Nuuverstee € 18, Borger, Drenthe.

            

Zondag 6 december 2020. Fietstocht zuid van Borger 30 km.

Rijp op het gras, gevolgd door een grijze dag. De ochtend brengen we door onder het luisteren naar ‘De Sandwich' op Radio 5. Al jaren garant voor een heerlijk lome muzikale zondagochtend.

We laten ons niet afschrikken door het  miezerweer. Echt nat word je er niet van.

Ondanks een verdwenen én een achter een kerstboom verstopt knooppuntenbordje slagen we er toch in foutloos het zigzagcircuit door Borger te nemen.

Door de herinrichting Hunzedal komen we in de Boswachterij Exloo. Hier ontdekken we zomaar 2 hunebedjes.

        

         

Een rondje Exloo. Middenin het dorp pauze bij de Schaapskooi. De kudde is op pad.

     

Verder door de Boswachterij Odoorn. We zien regelmatig prachtige ‘rozetten’paddenstoelen.

Het Oranjekanaal deels volgend  fietsen we een heel eind door open veld. De klinkerwegen hobbelen behoorlijk.

In het gehucht Ellertshaar houden we een frisse stop. Een simpel bord getuigt van de moedige onderduik en verzetsgeschiedenis van deze kleine buurtschap. Uiteindelijk werden de boeren én onderduikers opgepakt, maar door de knokploeg Noord Drenthe met nog meer verzetshelden weer bevrijd. Allen overleefden daardoor de oorlog.

We missen een knooppunt en komen in  het dorp Westdorp terecht. Hier hebben de inwoners eigenhandig van zwerfstenen hun eigen hunebed gemaakt.

Het begint te regenen. Een jongeman wijst ons de kortste weg naar  Borger. Ondanks full speed E-sjezen geraken we deze laatste 5 kilometers doornat. Verkleumd komen we op de CP aan. Kachel hoog. Natte kleren uit en straks lekker warm douchen.

Camperpark De Nuuverstee, Borger.

           

Maandag 7 december 2020. Van Borger, via Orvelte en Kamp Westerbork naar Amen (zuid van Assen).

De hele nacht regen. Nog meer grijs en nattigheid wacht ons. Geen fietsdag dus, maar een toeristisch camperritje.

Half 11 staan we de bij het bewoonde museumdorp Orvelte. De schaapjes begroeten ons.

          

Met slechts een enkele medebezoeker kuieren we door het nu zeer rustige dorp. De vele winkeltjes en info gesloten. Jammer geen krentewegge of bruune stoete.

            

            

           

               

              

           

Door Westerbork en Hooghalen  rijden we naar de parking bij Museum Westerbork.

Dit wordt een heel andere uitstap. We lunchen. Bevreemdend. Eerst telefoon NL Alert. Daarna de maandelijkse sirene.

We bezoeken niet het museum, maar wandelen het educatieve Melkwegpad. Interessante uitleg over planeten enz.

     

Wij lopen dit pad echter niet speciaal daarvoor of voor de rij Radiotelescopen aan het eind van het pad.

Wel voor het doorgangskamp, dat er vlakbij lag.  Nu is het een monument, waar de  voornamelijk  Joden, maar ook Sinti, Roma en enkele verzetsmensen op de trein werden geplaatst naar concentratiekampen in het oosten.

         

Het regent gestaag. De uitleg, de foto’s, de stemmen die uit luidsprekers komen. Het stukje rails met een paar wagons. De restanten van de barakken. Dit alles maakt het een indrukwekkend geheel.

       

Het Joodse Memorial met voor iedere,  hier weggevoerde mens een rechtopstaande steen met Davidsster maakt stil.

We lopen terug over de weg. Om de 25 mtr een paal van biels, waarop een simpel bordje, dat de datum, het aantal personen en de bestemming van een transport vermeldt.

Pas bij de parking, wanneer ik zie dat de palen verder gaan over een breed pad het bos in, realiseer ik me, dat dit de voormalige spoorbaan is. Ondanks de soms nog hoopvolle briefjes, op het laatste moment uit de trein gegooid, vaak op weg naar een zekere dood.

Wij stappen weer in ons huidige vredevolle leven en rijden slechts 3 km naar de CP. Een 3tal plaatsen  voor een, nu gesloten minicamping.

Een hartelijke ontvangst en een verontschuldiging voor de rommel. De sinds maart nieuwe eigenaren van de verwaarloosde camping, kregen in maart met corona te maken en in mei met bolblikseminslag, waarbij brand ontstond en  het toiletgebouw het dak verloor met waterschade als gevolg. Hoeveel pech kun je hebben! Voor ons is alles prima in orde. Een verharde plaats en een nieuw verwarmd toiletgebouw. Meer hebben we niet nodig.

Wij rusten uit na 8 km wandelen. Het regent onafgebroken.

CP bij Minicamping Amerveld € 15,30, Amen, Drenthe.

        

Dinsdag 8 december 2020. Fietsrondje Assen vv, 30 km.

Half 1 hebben we een tijdlockticket  voor het Drents Museum in Assen. Natuurlijk fietsen we niet rechtstreeks, dus nemen we ruim de tijd voor de knooppuntenroute via o.a. Ekehaar, Nijland en Deurze.

          

Daar doemen de 1e flats al op. Niet de mooiste skyline voor een provinciehoofdstad. We hebben nog  tijd genoeg om boodschappen te doen. In het centrum rond het Drents Archief en Museum ( voormalig Provinciehuis) is het wel mooi.

Natuurlijk eerst een foto van Bartje ‘ik bid nie veur bruune bonen. Een vriendelijke Drent vertelt ons dat het een replica is. De originele huist tegenwoordig in t vanwege corona gesloten Archief.  

            

Mijn kaasbroodje etend verken ik het Gouverneurspark en het moderne Jacob Cramerpark achter deze gebouwen.

        

Precies op tijd betreden we het museum. Het is er best druk. Vooral bij de tijdelijke expositie Henk Helmantel – Meesterschilder. Deze nog levende fijnschilder en superrealist trekt veel bekijks, toch is voldoende afstand houden nergens een probleem. We kennen deze schilder niet. De stijl heeft ook niet mijn voorkeur, maar ‘t is idd een meester in zijn vak.

        

 

Via verschillende kunsttijdvakken en stromingen komen we steeds hoger in het enorme gebouw.

          

               

 

En passant passeren we ook nog de provinciale statenzaal en een trouwzaal. De versiering in de trappenhallen zijn ook niet mis. Het is een geweldig gebouw in art-deco.

         

 

Helemaal boven nog een expositie van de hedendaagse Neue Leipzicher Schule.

 

Het is wel een beetje veel van alles.

En dan wacht ons bij het afdalen nog het archeologische gedeelte vanaf de oude steentijd tot en met de veenafgravingen en het turfsteken.

        

 

Apart in een kamertje de beroemde veenlijken, waarvan het meisje van Yde de beroemdste is.

 

Als afsluiter dwalen we nog uitgebreid door de toonkamers van het ‘grootste poppenhuis ter wereld’. Ook hier vind ik de interactieve beelden en verhalen nogal overdone. Voor mij hoeft dat niet.

         

 

Desondanks hebben we veel interessants gezien en ons zeker niet verveeld.

Buiten zijn we wel toe aan een warm drankje. Bij de bakker aan de overkant van De Brink hebben ze warme choco met cheesecake to go.

Dat wil er wel in voor we via weer andere knooppunten terug fietsen.

           

            

Tegen dat we op honk zijn koelt het al af en begint de schemering al. Wintercamperen: zoveel mogelijk aktief in de buitenlucht.

        

CP voor boerderijcamping Amerveld, Amen, Drenthe.

        

Woensdag 9 december 2020. Van Amen via Veenhuizen naar Wijnjewoude.

Rond het vriespunt en mist. Veel zal dat niet veranderen in de loop van de dag. Het geplande fietstochtje langs o.a. de Beeldentuin bij het Hof van Saksen in Nooitgedacht en verder naar Grollo  wordt geschrapt. We gaan verkassen. Net als eergisteren met een toeristische tussenstop.

Binnendoor naar Assen. De Drentse hoofdstad gerond gaat het verder over witte weggetjes.

Naast de Kolonievaart naderen we Veenhuizen. Als eerste zien we een rij mooie herenhuizen, voormalige notabelenwoningen. Geen goede foto vanachter de beslagen ruit te maken.

           

Voor het Gevangenismuseum alhier, hebben we alweer een tijdlockticket gereserveerd.

De regels net ietsje anders. Garderobe gesloten. 1 richting en andere uitgang. Wij dachten om 12 uur een rustige tijd te pakken hebben, maar zijn ook hier beslist niet de enige. Het blijft opletten en rekening houden met elkaar om voldoende afstand te bewaren.

 

Veenhuizen: van Kolonie van Weldadigheid (geweldig boek: Het pauperparadijs) via Rijkswerkinrichting naar gevangenisdorp. Dat is kort gezegd de fascinerende geschiedenis. De looproute volgt deze ontwikkelingen precies zo.

Begonnen als opvang voor weeskinderen.

Al snel bedelaars en landlopers erbij.

Tot op een moment iedere sociaal zwakkere of buitenbeen (naar de toen geldende normen) kon worden opgepakt en ‘heropgevoed’.

         

Ook de oorlogstijd komt aan bod. In die tijd werd er een bewakingsdienst aangesteld. Van deze mensen is bekend dat er in 1944 een aantal werd gearresteerd, geëxecuteerd of weggevoerd naar concentratiekampen.

Pas in 1986 heeft de laatste bewoner het kamp verlaten.

     

De expo gaat naadloos over in het huidige gevangenisbeleid en de gedachte daar achter. Hoewel er tegenwoordig heel anders tegen de aanpak van gevangenen wordt aangekeken blijven er onthutsende overeenkomsten. We volgen op het moment de tv reeks Klassen. Deze serie maakt overduidelijk dat het nog steeds heel veel verschil maakt, waar je wiegje stond. Wie voor een dubbeltje geboren is, wordt nog steeds niet vanzelf een kwartje, om dit ouderwetse spreekwoord weer eens van stal te halen.

           

          

Op het plein naar buiten een aantal ‘gevangenis'voertuigen.

           

            

Op de terugweg ontdek ik verschillende wandelingen. Leen blijft in de camper. Ik loop de dik 2 km blauwe Gestichtswandeling. Langs o.a. de voormalige school en ambachtshuizen volgt  een stuk door het bos.

          

 

Via de huidige gevangenis en de Tuin van Weldadigheid kom ik door een straat met voormalige arbeiders en ambtenarenhuizen, ieder met een nogal moraliserende naam op de voorgevel. Nog een kort bezoekje aan de VVV, waar de informatrice  in bewakingsuniform is, ben  ik ben rond.

           

          

              

 

We twijfelen tussen een OP bij een restaurant in Norg, Drenthe of Wijnjewoude. Allebei niet echt ver. Het wordt de laatste. Omdat Tomesita  een supermarkt in dat dorp heeft gevonden, voert ze ons weer eens onnavolgbaar binnendoor. Leuke binnenkomer in een nieuw provincie.

            

 

Jammer alleen dat de winkel inmiddels opgeheven is. We eindigen voor een leeg  gebouw. Afijn, leuk dorp!

 

De OP bij een particulier huis ligt in het buitengebied. De poort gaat voor ons open. We staan semiverhard aan een idyllische vijver. De beheerster verwacht geen andere gasten meer. We hebben het rijk alleen.

          

 

CP Op het eind € 10 + € 2 elektra, Wijnjewoude, Friesland.

          

Donderdag 10 december 2020, fietsknooppuntenrondje Wijnjewoude – Drachten, 37 km.

Afhankelijk van het weer fietsen we of vertrekken naar Sneek. De nevel is weg. Het zonnetje lijkt zelfs door te breken, dus worden de fietsen klaargemaakt en weg zijn wij! Over Friese dreven door bos en open veld met brede watergangen.

     

            

Bijna in Drachten lijkt het grijzer en kouder te worden.

         

Voor we het centrum bereiken, slingeren we kilometers over schelpenpad rond de stad. Drachten toont zijn groene gordel tussen snelweg en bebouwing.

           

In het centrum botsen we op oudere stadshuizen. Amsterdamse school? Ietwat verkleumd doen we onze boodschappen. Dat verwarmt ons enigszins.

            

         

Terug merken we dat er meer wind is. Het voelt inmiddels waterkoud. Met tintelende tenen en vingers bereiken we Op het Eind weer. Finisterre in Friesland. Blij dat we er zijn. Warme chocomel en kerstmuziek!

           

CP Op het Eind, Wijnjewoude, Friesland

                                

Vrijdag 11 december 2020, van Wijnjewoude naar Sneek.

Het is nog steeds waterkoud, maar na dagen zien we wel een waterig zonnetje verschijnen. Dat stemt ons positief. Niet over de snelweg, maar het Friese platteland verkennen. Van Wijnjewoude via Sparjebird, De Himrik, Hoarnstersweach Kompanije en Lippenhuzen naar Gorredijk. Daar gaan we ook niet op de A7 (Heerenveen-Drachten), maar er overheen.

        

          

Via De Tynje naar Aldeboarn tot Akkrum.

           

Dan zijn we ook de A32 (Heerenveen-Leeuwarden) onderdoor. Dit is het Friese merengebied. Het laatste stuk kronkelen we over en langs vaarten. Alweer door plaatsjes met prachtige namen, zoals Irnsum, Poppenwier, Tersoal en Sibrandabuorren.

            

         

           

Bij Offringawier komen we op de Sneker Ring Oost. Nog even slingeren en we zijn er. Het  Aquanautterrein is enorm groot. Aan het eind, tegen het centrum aan, is de camperplaats. Er staat al een camper, een andere vertrekt. Wij staan prima. Water voor en achter. De zon was al een poosje weg. Er komt regen bij.

Na een paar uur is het toch weer droog. Nog steeds waterkoud, dwingen we onszelf de gister gedownloade wandeling te lopen.

Na een brug kijken we al tegen de beroemde Waterpoort aan.

Daaroverheen gaat t snel mis. We komen langs de Martinikerk met klokkentoren. Zien een café in het voormalig gerechtsgebouw en nog veel meer.

    

Het is druk in de gezellige binnenstad in kerstsfeer.

We dwalen en geven de wandeling al snel op. Veel te lastig met koude vingers steeds het kleine kaartje op de telefoon zoeken.

We geloven het verder wel en dwalen lekker rond, ondertussen onze ogen de kost gevend.

Bij onze terugkeer loopt de CP (5 plaatsen) vol. Tja het weekend begint en dit is duidelijk een populaire plaats. Er is een eindje terug nog een overloopparking, dus laatkomers kunnen ook nog terecht.

CP Jachthaven Aquanaut € 15, Sneek, Friesland.

           

Zaterdag 12 december 2020, van Sneek naar Gorinchem.

Jan Rietman draait heel toepasselijk ‘Wake up Little Susy, time to go home’. Dat begint het ook voor ons te worden. Bye bye Friesland. Oant sjen! Langs het Sneker  en Tsjûkemeer verlaten we bij Lemmer nevelig Friesland.

         

De Noordoost Polder oogt even grijs. Motregen. Emmeloord voorbij.

Het Ketelmeer over. We zijn in Flevoland. Een stukje langs het IJsselmeer en daar is Lelystad al. Langs de Oostvaardersplassen. Afslag bij Almere. Hier is het echt mistig. Bah!

       

 

De Stichter Brug over tussen Gooi en Eemmeer en we zijn in Noord Holland. Huizen, Blaricum en Hilversum laten we achter ons.

Utrecht. Regen en nevel. Bij Vianen de Lek over. Nog even volhouden.

           

We nemen de afslag Gorinchem oost. We komen hier nu voor de 3e keer en reden altijd dwars door het nauwe centrum op de Jachthaven aan. Dit zou wat breder moeten zijn. Ook een scenic route en evengoed wat zaterdagdrukte langs de vestinggracht.

              

              

Op het nauwe toegangsdijkje twijfelen we, maar het klopt. Helemaal doorrijden. De CP  heeft de naam niet voor niets.

Er is heringericht. We staan schitterend vooraan. Zicht op de drukbevaren Merwede. Het Hansweertgevoel. Tijdens de lunch wordt het droog. De temperatuur flink gestegen. We kunnen eropuit!

Langs het water, over de wallen en door de historische binnenstad. Net zo gezellig als Sneek, maar beter coronagereguleerd.  Misschien omdat het hier meer voorkomt?

           

            

              

           

             

          

            

CP De Punt € 15, Gorinchem, Zuid Holland.

          

Zondag 13 december 2020. Van Gorinchem naar Rucphen.

Gisteravond wat gillende hangjongeren met een paar bescheiden vuurwerkknalletjes, die zich  vermaakten rond het lichtbaken op De Punt. Niks storends. Half 10 vertrokken ze. Vannacht sliepen we bij het gebrom van de passerende schepen. Ook prima!

We vertrekken door het centrum. Bijna eruit moeten we rondrijden vanwege een afgesloten straat. Goedkoop tanken en de snelweg op.

Bekende route bovenlangs Breda. Etten-Leur voorbij nemen we de afslag Rucphen om een paar km verderop te eindigen op een nieuwe camperplaats, geheel in kerstsfeer.

Het is er volle bak. De beheerder staat er zelf ook versteld van. De reclame doet zijn werk. Je kunt hier behalve wandelen en fietsen, in het weekend eten bestellen, wat door een samenwerkend restaurant s avonds bij de camper wordt bezorgd. Dit gaan wij ook doen. Het is tenslotte de laatste nacht van onze wintercampertrip!

Na de lunch wandelen we een rondje door het dorp voor de nodige beweging.

           

         

Later aan de port met kerstmuziek en een boekje.

In de avond dan klop, klop, ons camper surprisediner.

Camperplaats De Rucphense Weide € 12,50, Rucphen, Noord Brabant.

        

Maandag 14 december 2020. Van Rucphen naar Goes.

Na een fijn laatste verblijf, rest ons een korte etappe en we zijn weer op honk in ons mooie Goes. Ook bij steeds meer camperaars populair om te bezoeken. Een stads CP ontbreekt helaas nog steeds. 

    

           

     

            

           

Tja. Het zit er alweer op, dit wintercampertripje in coronatijd. We hebben  er, net op tijd, van genoten. De mogelijkheden, die er waren ten volle benut. We waren veel buiten aktief. Fietsen en wandelen. De museumbezoeken met masker op en goed  gereguleerd.  De noodzakelijke boodschappen leverden ook geen problemen op. Kortom voor herhaling vatbaar. Voorlopig wachten we de ontwikkelingen maar af, gezien de nieuwe strenge maatregelen, die net afgekondigd zijn.

Thuis in Goes, Zeeland.