Donderdag 2 juli 2020, fietstocht Zeeuws Vlaanderen/België 47,5 km.

Broer heeft ons uitgenodigd voor de traditionele jaarlijkse ovenschotel maaltijd met spitskool uit de tuin van mijn andere broer. Daaraan voorafgaand plannen we weer een knooppuntenroute in het grensgebied. Deze keer starten we voor de molen op Spui. Ook vandaag is het winderig en wisselend bewolkt.

 
Van Spui meanderen we binnendoor richting Sluiskil. Sinds de tunnel onderdoor het Kanaal van Gent naar Terneuzen klaar is komen we hier niet vaak meer.
 

         
 

Over rustige polderwegen langs uit onze jeugd  bekende gehuchten  naar Philippine. Familie of klasgenoten van de middelbare school woonden er. Zo komen logeerpartijtjes en feesten  terug in de herinnering.  
 

           
 

Op de rand van Philippine stuiten we warempel op een onderdeel van de Staats-Spaanse linies, waarvan restanten door heel Zeeuws Vlaanderen te vinden zijn. De Oost Beer, in vroeger tijden behorend bij het Bastion St Philip.
 
      
 

Het Hollands Gat op de grens met België. We hobbelen een stukje over kasseien, gevolgd door ongelijke betonstraat en verderop een stukje macadam (steenslag).
 

           
 

Net als 2 dagen geleden passeren  we meerdere kreken.
 

Een rondje om de kerk in het drukke dorp Assenede.
 

          
 

Over de voormalige spoorlijn (een Belgische Groene Weg) rechtstreeks weer op het Kanaal aan. 
 

        
 

Zigzag door de onaantrekkelijke  kanaalwijk van Zelzate  naar de brug. Daar is het hectisch en druk.

Eroverheen ligt de boel overhoop. We missen een bordje en rijden te ver.

Het is even zoeken, maar dan verlaten we langs een park aan het water Zelzate en zo Nederland weer in.

 
Het superlange lintdorp Westdorpe en aansluitend Zwarte Hoek door.
 

Een stop bij de (voormalige) Zeesluis Zwarte Hoek, nu een monument.

Er tegenover de prachtige boerderij, waar in mijn jeugd oom en tante woonden. Ik heb er vaak gelogeerd.

 
         
 
Door het uitgestrekte kassengebied (paprika’s en tomaten) naar de Axelse Sassing. Over de kilometerslange Graaf Jansdijk bereiken we Spui weer. Het begint net te spetteren. Onder een plotselinge hoosbui laadt Leen de fietsjes in, terwijl ik een telefoontje van de tandarts beantwoordt.
 
         
 

Bij broer worden we verwend. De koolschotel en toebehoren smaken uit de kunst, zeker na alweer een pittige fietstocht.

           

Maandag 6 juli, bezoek aan watersnoodmuseum en fietsrondje (Schouwen) Duiveland 40 km.

Via Bankgiro VIPkaart hebben we met tijdslot 2 kaarten gereserveerd voor het Watersnoodmuseum bij Ouwerkerk. Hoewel het ook vandaag weer koel en winderig is zal het volgens buienradar vanmiddag droog blijven. De fietsen gaan dus mee.

Jaren geleden hebben we het museum bezocht. Inmiddels is het flink uitgebreid en beslaat het inmiddels 4 caissons. Het watersnoodgedeelte zeer indrukwekkend. Zelf hebben we geen herinneringen aan die beruchte 1e februari 1953. In Zeeuws Vlaanderen viel het naar omstandigheden mee, maar rond Terneuzen en Hontenisse waren ook dijkdoorbraken. Ook daar  zijn stukken land en boerderijen ondergelopen en mensen verdronken. De persoonlijke verhalen worden beklemmend in beeld gebracht en krijgen zo een gezicht.  Het enige slachtoffertje bij Terneuzen, was een baby die vanwege een verkoudheidje beneden bij de kachel gezet was. De rest van het gezin sliep boven. Het water kwam zo snel dat het meisje niet meer gered  kon.

       

Na de storm en 1e hulpverlening wordt het herstel en opbouw in beeld gebracht, ook met internationale bijstand uit veel landen. Zo is een compleet ingerichte Deense woning in beeld gebracht.

         

Het laatste caisson behandelt de klimaatverandering en de gevolgen daarvan. Ook dit stemt zeer tot nadenken.

Na dit bezoek strijken we neer in de brasserie voor thoffie met lekkers. Het is net te vroeg voor de lunch.

In een mum de fietsen uit de auto en uitgeklapt. Lekker met de wind in de rug rijden we langs de Oosterschelde (Keeten, Mastgat en Zijpe Oost). Eerst Tholen aan de overkant, later St Philipsland.

         

            

           

We ronden Bruinisse, langs de havens en even naar binnen tot de kerk. Het spettert wat.

          

            

            

Net buiten de bebouwde kom stoppen we bij een kersenboer. Er is ook een terrasje. Onder een overkapping koesteren we ons in de even best felle zon. Onze aandacht bij de overheerlijke thoffie met kersenvlaai hebben we niet in de gaten dat de zon weg is en bijna direct volgt een heftige hoosbui. In het winkeltje kopen we een kilo kersen en verse uien. Allebei lekker voor thuis.

         

Onder dreigende luchten voorbij Sirjansland naar Dreischor.

        

Dreischor heeft een prachtige Kerk Ring.

      

Het spettert alweer. We besluiten onze tocht in te korten. Helaas! Op een dijkje, wind tegen, barst het los. We schuilen uit de wind achter de brede stam van een populier. Kort en heftig. Nauwelijks weer op de fiets nogmaals. Een hoge dijk. Geen uitwijkmogelijkheid, hevige wind tegen, koud striemende regen. Doorbuffelen maar en in een mum kletsnat.

        

Het duurt niet al te lang. Zierikzee laten we rechts liggen. Terug aan de Oosterschelde fietsen we het laatste stuk buitendijks. Zigzaggend tussen de grote schelpen laveren. De meeuwen slaan ze stuk op de stenen om de oesters eruit te snoepen. Je wilt niet zo’n scherp stuk in je band. De zon is terug. Meteen een stuk warmer. Bij de auto zijn we weer al zowat droog gewaaid. Ondanks deze onverwachte douche was het fijn fietsen.

            

           

        

Zaterdag 11 juli, fietsrondje door  de zak van de Zak van Zuid Beveland. 33 km.

De zomervakantie is nu echt losgebarsten. In en rond Goes is het erg druk. Leen is ondertussen zo handig geworden dat de fietsjes in no time in en uit de kofferbak geplaatst worden. We rijden naar Hoedekenskerke met het idee dat het daar vast een stuk rustiger is dan vertrek vanaf huis. Dat valt tegen. Eerst komen we een groep jongeren op de solex tegen. Op weg naar de steiger van de voormalige veerdienst Hoedekenskerke Terneuzen komen we midden in een Mini autotocht terecht. In de Dorpsstraat ontstaat zelfs een file van auto’s met caravan en een camper. Het blijkt aankomsttijd voor Ardoer camping Scheldeoord onder de dijk bij Baarland.

Zodra we buitendijks langs de Westerschelde fietsen is er geen autoverkeer meer mogelijk. Slechts af en toe tegemoetkomende fietsers en een paar wandelaars.

Bij Restaurant de Landing zitten de terrassen vol. Het is dan ook een pracht plek met uitzicht op het scheepsverkeer en Terneuzen aan de overkant.

Het monumentje ter herinnering aan de Landing van de Schotse divisie in 1944 staat er net achter.

We vervolgen buitendijks en een stukje binnendijks langs inlagen vol vogels tot Ellewoutsdijk.

          

           

Fort Ellewoutsdijk is onderdeel van een 19e eeuwse verdedigingslinie, die moest voorkomen dat vijandelijke schepen naar Antwerpen voeren. Tegenwoordig is het een rijksmonument en natuurgebied. Open voor bezoekers en soms locatie voor exposities en voorstellingen, bijv. in het kader van het Zeeland Nazomer Festival.

          

We fietsen het dorp Ellewoutsdijk voorbij. Nog steeds tegen de harde wind in. Het wordt pijnlijk in mijn oren  Bij 2 inlagen proberen  we binnendijks verder te gaan. We zitten boven de tunnel. Hier wordt het onverhard.

      

Tijd om door de polder, richting Driewegen te gaan. Meteen veel luwer tussen de boomgaarden met  appels en peren, omgeven door windsingels.

Van Driewegen rijden we naar Oudelande. De theetuin missen we of is er niet meer?

          

Het volgende dorp is Baarland. Daar weten we heel lekker ijs. Zou het zaakje er nog steeds zijn. Jawel achter de leilinden zit de snackbar verstopt.  Nog steeds staat het gezellige 80+ echtpaar achter de vitrine met een keur aan heerlijk ijs. Bijna gaat het feest niet door. Er is geen pin apparaat. Het lukt precies € 2,50 bij elkaar te scharrelen. Dit luttele bedrag is genoeg voor 2x een wafelhoorntje met een flinke bol bolus ijs. Even verderop aan de nostalgische Slotstraat staan bankjes voor de muziektent. Perfect.

            

In Hoedekenskerke dorp is de rust weergekeerd. Voldaan op huis aan.

          

            

Zaterdag 18 juli. Op de fiets tussen Ooster- en Westerschelde. 35 km.

We ontvluchten de toeristendrukte weer en starten voor het station Kruiningen. Op de A58 is het al file richting kust.

Over een groene slingerweg naar Yerseke. Tussen de paar oude boerderijen volgt de ene ruime villa, omringd door  perfect aangelegde tuinen op de andere. Dit is de ‘goudkust' van het oester en mosseldorp. Afgunstige lieden noemen het motto van Yerseke: Mòkòkè! (moet ik ook hebben).

De oesterputten liggen er rustig bij, maar op het bedrijventerrein is het een drukte van belang. De zeevruchten worden door heel Europa geleverd.

          

We verlaten de fietsknooppunten en blijven zoveel mogelijk langs de Oosterschelde fietsen. Het 1e stuk is buiten de dijk tot kwetsbaar en verboden gebied verklaard.  Later mag  dat wel. Heerlijk die ruimte!

     

Pas bij de Roelshoek, het strandje en haventje van Krabbendijke steken we door. Eerst pauze!

Het centrum van  Krabbendijke is net heringericht. Het is er rustig. Bij het gehucht Gawege onderdoor de A58. Nog steeds langzaam rijdend verkeer, waaronder veel caravans en campers.

Ook bij de Westerschelde beginnen we binnendijks tot voorbij Waarde. Later kunnen we nog een stuk  Bij Den Inkel  is in 1953 de dijk doorgebroken. Rijkswaterstaat heeft er een maquettes geplaatst.

          

          

Door Kruiningen dorp richting stationsparking.

        

          

               

Donderdag 23 juli. Op de fiets tussen Wemeldinge en Yerseke, 35 km.

Vertrek vanaf de jachthaven parking in Wemeldinge. Langs het kanaal naar de Postbrug.

           

Er overheen kijken we aan beide kanten van de weg neer op het natuurgebied Yerseke Moer. Mooi dit ingeklonken halfzilt veengebied.

          

We kronkelen er door. Koeien en paarden op het groen. Watervogels, vooral ganzen in de watertjes.

        

Door het gehucht Vlake komen we uit onder de kanaaldijk. Hier ligt de Sequoiahof. Deze hobbytuin van een fantasierijke Yersekse vishandelaar groeide uit tot een bezoek- en theetuin. Sinds enkele jaren overgenomen door een zorgorganisatie. We drinken er een bakje en lopen een rondje door de bijzondere tuin.. Een deel blijkt  afgesloten door een gazen hek. Hier komen we in gesprek met een daarachter werkende mevrouw. Het blijkt de voormalige eigenares, die na pensionering met haar man in het tuinhuis is gaan wonen. Ze heeft een gruwelijk verhaal. Afgelopen maart samen op vakantie uit Gambia gerepatrieerd Naar achteraf bleek, had haar man daar corona opgelopen en  terug in NL er aan overleden. Ietwat stil vervolgen we onze tocht.

           

        

         

           

Mooi kronkelend tot Yerseke.

           

Daar slaan we wat aan het dwalen tot we wederom in de Yerseke Moer een zigzag kunnen maken.

          

          

We schampen Yerseke tot aan de Oosterschelde. Een stukje buitendijks tot we Wemeldinge aan de overkant van het Kanaal zien liggen.  

         

            

We kunnen er niet rechtstreeks heen. Nog een km of wat tot de Postbrug en aan de andere kant terug tot Wemeldinge.

 

Vandaag weer eens Marokko campernieuws. NKC meldt het nog niet openbaar, maar volgens een Facebook bericht van de verzekeraar ASR is NKC na aandringen van de betrokkenen toch overstag gegaan en inmiddels druk bezig met de organisatie van - zodra het kan - begeleide vlucht en camperterugreis voor de groepsreizigers waarvan de camper nog steeds in Marokko staat. Ook vandaag in Bladna het bericht dat een in Marokko gebleven Franse camperaarster  in het ziekenhuis van Tanger is overleden. Niet vermeld wordt of zij corona had. Ook bij een andere ziekte kun je nu niet terug en zul je het met de plaatselijke zorg moeten doen.

           

Zondag 26 juli, Tholen, bezoek en fietstocht 33 km.

We hebben een afspraak met oud collega Gerard en zijn  partner Annelies. Zij zeilen al een aantal weken, o.a. door de Zeeuwse wateren. In Goes hebben we hen gemist. Nu ontmoeten we elkaar op hun mooie jacht  in de haven van Tholen. Onder de thoffie hebben vooral de mannen, na ruim 20 jaar,  veel bij te praten. De tijd vliegt. Na een paar uur, worden hun vouwfietsjes omhoog getakeld en de onze uit de kofferbak gehesen.

Door de stad Tholen rijden we, wind tegen, de polders in. Weidsheid, akkerbouw en bloementeelt.

          

           

           

Langs Scherpenisse tot St. Maartensdijk. Een mooi oud gemeentehuis en kerk. Zeer rustig hier.

           

Dat is andere koek aan de Oosterschelde bij Brasserie de Zeester. Zowel binnen als buiten zijn de tafels bezet. Inmiddels is het half 4 en we hebben nog steeds niet geluncht. Wachten dus! Het valt mee. Weldra kunnen we gezellig kletsend aan de Fish & chips.

              

De terugweg langs de Oosterschelde is een makkie. Windje mee en genieten.

 

            

          

           

Terug op de Keep Smiling nog een laatste drankje. Eind van een beregezellige dag. Bedankt mensen!