Dinsdag 13 oktober 2020, Tijd voor een update!

Lezers zullen zich misschien afvragen, waarom we de afgelopen weken nog niet vertrokken zijn.

Dat had zo zijn redenen uiteraard. Eind september zijn we de trotse opa en oma geworden van ons 1e kleinkind  Julian. We genieten daar uiteraard met volle teugen van. Vandaar dat de Jachthaven CP in Etten- Leur zo geliefd geworden is bij ons.

 

Tegelijkertijd houden  medische onderzoeken en consulten ons tot eind oktober vast en in enige onzekerheid.

 

Daarbij wachten we de nieuwe strenge coronamaatregelen af, die vanavond bekend gemaakt worden, want het gaat niet goed. Niet in Nederland en ook niet in Europa. Ook in andere landen zullen de komende dagen de regels weer aangescherpt worden. Spannend voor ons, omdat we - voortdurend afwegend - toch nog steeds graag eind van de maand in sneltreinvaart naar Portugal (zouden) willen. In Camper Libby lijkt het ons daar niet onveiliger, misschien wel beter, dan thuis in Goes. Het blijft een beslissing op korte termijn.

 

Even heel wat anders.

Vanmorgen ook het bericht dat de NKC in samenwerking met hun  verzekering en een shipping bedrijf de dit voorjaar in Marokko achtergebleven campers gaat ophalen. Natuurlijk voor de groepsreizen, maar ook particulieren, waarvan de camper is achtergebleven,  kunnen contact opnemen met de NKC. De campers worden door chauffeurs daar naar Casablanca gereden en verscheept naar Amsterdam. Begin december kan men dan het mobiele huis weer in ontvangst nemen. Wij blijven zeer happy met ons besluit, tegen het advies in, niet terug te vliegen.

 

Met alle respect voor de komende regels en gezond verstand zullen we ook de definitieve wel/niet naar Portugal beslissing afwegen en nemen.

Wordt vervolgd!

             

Zondag 18 oktober 2020. Goes.

Nu het echt herfst geworden is en het weer minder, proberen we toch het fietsen weer op te pakken. Afgelopen week reden we enkele snelle tochtjes tussen de 30 en 40 km, waarbij van fotograferen weinig kwam. Alleen onverwachte poëzie deed ons stoppen. Het gedicht - Hart van mijn land - staat net voor Kattendijke aan de weg naar de Oosterschelde  bij het uitkijkpunt over de Deessche Watergang. Op het eind van zijn leven werd Hans Warren hier door zijn partner Mario Molengraaf heengereden om vogels te spotten.

Het andere gedicht van een anonieme dichter(es) kwamen we een paar dagen later tegen langs de Westerschelde,  buitendijks fietsend  in de buurt van Hansweert.  Simpel aan schapengaas geknoopt.

Vandaag een kort 16 km ritje in de smodderregen. We komen er opgefrist van terug.  Vanwege de recente coronamaatregelen geen stop bij het Looze Vissertje aan het Goese Sas maar een  warme versnapering thuis.